Hollandse Nieuwe
korte verhaaltjes
Maandelijkse uitgave voor Nederlandse toeristen op Gran Canaria

Terug naar Hollandse Nieuwe
terug naar indexpagina


Zomer in Nederland
Het is nacht, mijn deur staat open, mijn luifel is omlaag. Het is een graad of 17 en de vette druppels op mijn luifel klinken alsof ik in een tentje op vakantie ben in Engeland. Ik heb vorige week iemands paraplu gejat, en dat kwam goed uit deze week. Eind juli 2004 in Nederland is druilerig en grijs. Drie weken terug vielen er op een achteloze doordeweekse middag zelfs hagelstenen op mijn kop en vanochtend was het zo mistig dat ik mijn schuurtje in de achtertuin nauwelijks meer kon zien. En zo ver weg staat dat toch echt niet.

Wel gezellig trouwens, die dikke druppels kletterend op het doek. Ik word er heel melancholisch van. Het brengt me terug naar mijn jeugd en naar de tenten waarin ik vroeger mijn vakanties doorbracht. Het maakt me rustig, geeft me het gevoel dat het er eigenlijk niet toe doet. 's Nachts dan, want overdag vind ik dit klere Nederland een stom nat kikkerland, waar ik eigenlijk al heel lang niet meer wil wonen. 's Nachts, als ik rustig achter mijn computer letters tot woorden en woorden tot zinnen aan het maken ben, brengt het me de rust die ik nodig heb om mijn gedachten te kunnen ordenen. Geen huiselijke geluiden, geen kwekkende buren, geen zeurende kinderen. Alleen ik en de nacht. Ik en de regen.

In de verte klinkt het onweer. De donderslagen komen steeds dichterbij en de bliksem verlicht de nacht tot een enkel helder moment. Vandaag staat mijn dag in het teken van water. Niet omdat het de hele dag al naar beneden klettert, integendeel, we hadden vandaag uiteindelijk weer eens een warm benauwd dagje. Toen de mist optrok werd het zelfs 30 graden geloof ik. Zomaar ineens.

Water. Wat is er mooier dan spelen met water. Kijk eens naar die kindjes op 't strand en vraag je eens af waarom je daar op je dooie rug ligt en niet gewoon lekker met je handen een kasteel van modder en water aan het bouwen bent… Gewoon lekker toegeven aan het kind in je.
Ik zat vanavond niet op het strand, maar op een feestje. En ineens was daar iemand met een waterpistool. En emmers, en bakken, en flessen en teiltjes. En voor ik 't wist liep ik door de straat te rennen. Achter iemand aan, dan weer hard wegstuivend voor die ander. Lachen, gieren, rennen, gillen. Nat, drijfnat tot op het bot. Wachtend om dat hoekje tot ik krijsend tevoorschijn kon komen om iemand een ijskoude kledder water over zijn lijf te gooien. Droog en met een glimlach op mijn gezicht zit ik hier na te genieten. Buiten regent het dikke, warme druppels. Wat is zomer in Nederland toch heerlijk…