Ik hoopte altijd dat die leeuwentemmer door zijn leeuw werd
opgegeten en die beer eindelijk eens zijn brute kracht zou gebruiken om die ketting los te trekken zodat hij zijn dresseur er
mee op de oren kon slaan. Macht, daar ging het om. Al was het
maar over zo ’n stomme beer.

En die clowns. Ach, die waren helemaal treurig. Kijk mij nou eens stom doen zeg! Ha ha. Het publiek om mij heen klapte en lachte, terwijl ik met de beste wil van de wereld (toen al) niet kon ontdekken wat er nou zo leuk aan was. Die man (want het waren zelden vrouwen) voerde gewoon een kunstje op. Daar had hij dagen, zo niet weken, heel lang en vooral veel over nagedacht om het gewenste effect te kunnen sorteren. Wat een lol.

Niet dat ik niet van lachen houd hoor. Ik lach graag. Lachen is lekker. Tijdens het lachen schudt de lever waardoor er veel spanningen worden losgelaten. Lachen is gewoon gezond. Na een slappe lachaanval voel je je meestal ontspannen, opgelucht en dus stukken beter. Dat komt omdat ons lichaam een heel slim chemisch fabriekje is. Vraag me niet hoe het precies zit, maar tijdens een flinke lachbui produceren de hersenen serotonine, dopamine en bèta-endorfines. Die laatste is een morfine-achtige stof die je een hiep, hiep, hoera-gevoel bezorgt. Een soort inhouse xtc dus. Vandaar.

Tijdens het lachen adem je extra goed en diep door. Dat bezorgt de hersenen lekker veel zuurstof. De traanklierhormonen (want wat is er nou lekkerder dan huilen van ’t lachen) helpen je immuumstelsel tegen de afweer van ziektekiemen. Conclusie: er moet meer gelachen worden. Er bestaan zelfs lachtherapeuten en in Duivendrecht staat een heus Centrum ter Bevordering van het Lachen. Ik zag zo ’n lachsessie ooit eens op tv. De therapeut instrueerde de meute en hief vervolgens zelf een diepe onderbuikige lach aan. Ik dacht nog: belachelijk! Ík ga niet meelachen! Maar na vijf minuten lag de halve zaal krom. En ik ook.

Ja, lachen is helemaal top. Toch begrijpt u misschien dat ik de laatste tijd niet zo heel veel lach. Hoewel ik moet toegeven dat er dagelijks een hoop lachwekkends voorbij komt. Wat een circus. Stem vóór! Stem betrouwbaar en betrokken! Stem daadkracht en ervaring! Stem sterk en sociaal! Ze zitten op kamelen, nemen een frisse bijna-duik, of delen erwtensoep en warme chocolademelk uit. De een schuift aan bij een spelletje en een ander poseert en profileert zich (in mijn ogen volkomen terecht) als een dom blondje in een weekblad. De absolute topper was die fractievoorzitter die zich tijdens een Blind Date prominent voor paal zette doordat hij niet eens groenten wist af te wegen in de supermarkt. Lachen!

Stelletje clowns, dat zijn het. Met overgeregisseerde – en, door hele troepen zwaar overbetaalde pr-teams, lang over-en doordachte kunstjes.

Nou, ik heb het gehad. Ik word er moe van. Nee, sterker nog:
depressief. En dat terwijl lachen zo gezond en lekker is. Daarom
kies ik de 22ste voor: geen gelul en geen geleuter. Geen mooie
praatjes die holle frases blijken zodra ik mijn kont uit het stemhokje keer. Ik ga voor de stimulering en vrije verspreiding van inhouse xtc. Dé oplossing van de zorgproblematiek in Nederland. Doe mee! Stem de minister van feest! Jo Johan!
Terug
Home ====Geef je commentaar