Voornemens/ vrouwen die me ergeren

Metro 3-1-2003

Het zijn vooral vrouwen die me mateloos ergeren
Ik rook nog steeds als een ketter en ik ben dit jaar al twee keer bij de glasbak geweest. Mijn bureau is alwéér een puinhoop, mijn werk niet af en het huishouden schreeuwt om Mien Dobbelsteen. Bij de Weight Watchers hield ik het niet langer dan drie bijeenkomsten uit. Ik word depressief van zoveel te dikke vrouwen in een hok. En als ik me klote voel dan ga ik eten. Dat schiet lekker op.
Verder ligt mijn TelSel-buikprikkelafslankband van (toen nog) 125 euro na eenmalig gebruik alweer bijna een jaar in de kast en het Skywalk apparaat staat te roesten in de schuur. Tot zover het resultaat van mijn goede voornemens van vorig jaar.

Het zijn vooral vrouwen die me in deze periode mateloos ergeren. Het gros buigt zich -liefst met de handen in de zak - vanaf een halve meter naar je toe, raakt met hun wang, heel gierig, één voor één, uiterst minimaal, jouw wang aan, terwijl ze het in de lucht kussend niet kunnen nalaten om die domme bijbehorende vraag te stellen: "Én, wat zijn jouw goede voornemens voor het komende jaar??"

'Je hebt te weinig discipline', zei een van die luchtkussende miepen tegen me tijdens een nieuwjaarsborrel. Het gebotoxed, gelift, gemelkzuurd, gelipood én gedetoxed knokkelig pre anorexia-typetje was getooid in driedelig beige broekpak met bijpassende slangenleren pumps. Blond haar strak op een staartje, nepnagels en een zuinig mondje. Ze stopte jaren geleden hélémaal op eigen kracht met roken. Dronk áltijd alleen maar spa blauw (wat haar was aan te zien), tenniste 'double' in de miepencompetitie en bezocht zeker een paar keer per week de sportschool. Moest ik ook doen.

"Ik werk", zei ik. "Daar heb ik helemaal geen tijd voor".
Zij werkte ook. In de zaak. Bij haar man. Zeker drie dagen per week.
Grrrr… Heel even werd ik jaloers op zoveel discipline en perfectie. Opeens had ik de neiging mijn te korte, niet gevijlde of gelakte, nagels te verstoppen. Mijn niet siliconengevulde borsten vooruit te steken, mijn billen bij elkaar te knijpen en mijn adem in te houden. Maar goed dat ik binnen een paar minuten van achteren werd aangevallen door een man die me met beide armen stevig vastpakte en vervolgens lekker begon te kussen. Ik liep al haast blauw aan.

Miep stond erbij en keek er naar met haar samengeknepen lipjes.
"Hmm…hallo Eric. Jij ook de beste wensen."
De jaarwisseling is een toptijd als je geen zuinig mondje hebt. Effe lekker huggen met al die mannen die je normaal gesproken niet zomaar ongestraft aan je borsten kunt drukken. Geen gemuts over stoppen met roken, eten, drinken of andere door Miep verboden, maar oh zulke lekkere gewoontes.

Terwijl ik geanimeerd met hem in gesprek ben zie ik hem opeens over mijn schouder heen wegkijken. De Leeuw in mij tolereert geen verdeelde aandacht, dus draai ik nieuwsgierig mijn hoofd naar rechts. In een reflex schieten mijn niet siliconengevulde borsten terug vooruit, mijn billen samen en de lucht uit mijn borstkas.

"Ik ben zo terug", zegt Eric, zonder me verder een blik waardig te gunnen. Ademloos kijk ik toe hoe hij afstevent op een weergaloze, slanke, mooie, perfecte, rondborstige, vollippige, langharige blondine. Gehuld in een sexy buiktruitje met wulps decolleté en een strakke broek met daaronder peperdure, trendy laarzen met een bijpassende riem die achteloos losjes haar slanke, maar prachtig ronde dijen accentueert.

Dan voel ik plots de ogen van Miep in me priemen. Ze werpt me een veelbetekenende blik toe. Haar strakke lippen produceren een smalend lachje. Ik lach vals terug en wens haar vriendelijk een flinke, stevige beurt toe. Welke batterijen moesten er ook alweer in die buikprikkelafslankband?