Nooit meer eten. Nooit meer een verse croissant met roomboter en aardbeienjam bij je koffie of een chocoladebol waar de chocolade vanaf knapt als je er het vorkje in zet. Geen mediterraan dampend bord pasta, spekjes en room bij een glas ijskoude rosé of jezelf onbeheerst volproppen met een broodje shoarma als je na sluitingstijd de kroeg uitrolt. Zelfs geen bordje gemengde salade met cherrytomaatjes. Nooit meer calorieën tellen, Montignaccen of depressief worden op de weegschaal bij de Weight Watchers.

Voor een select gezelschap op deze wereld is het de dagelijkse realiteit. Groot voorbeeld is de Australische Jasmuheen die beweert al sinds 1993 niets meer te eten. Ze drinkt water, soms een kopje thee en héél soms een ieniemienie klein stukje chocolade voor de smaak. Meer niet. Leven doet ze van het licht; de universele levensenergie, ook wel Prana genoemd.

Prana is overal, kost niks en raakt nooit op. Prana is het graan van de wereld dat nooit gaat schimmelen, geen zon en of water nodig heeft, je niet door anderen onthouden kan worden én waarvan je nooit te veel binnen kunt krijgen. Dé oplossing dus voor het over -en ondervoedingsprobleem in de wereld.

De volgelingen van Jasmuheen noemen zich Breathairians. In Nederland schijnen er 25 mensen zo te leven, tenzij Volkert van der G dat aantal sinds 12 juli van dit jaar op 26 bracht. Hij weigert al twee maanden alle voedsel en drinkt alleen maar water en sapjes. Toch schijnt zijn toestand na al die tijd nog steeds niet zorgwekkend te zijn. Nou is een sapkuur in het geitenwollensokkencircuit net zo normaal als een bord vol rivierkreeft in jetsetkringen. Ik vermoed dat Volkert, gezien zijn achtergrond, in 32 jaar al redelijk wat sap - en ontslakkingskuren achter de rug heeft.

Breathairians beweren meer energie te hebben, actiever, leniger en gezonder te zijn dan ze waren toen ze nog wel aten. Ze doen speciale energie-beheersingsoefeningen waardoor de innerlijke stofwisseling op gang komt en ze contact krijgen met het goddelijke. Dat is niet voor iedereen weggelegd want daarvoor moet je een spirituele topper zijn en je dagen mediterend in plaats van werkend doorbrengen.

De truc is de beheersing van het lichaam. Het lichaam schijnt geen onderscheid te maken tussen een krachtige verbeelding en een daadwerkelijke gebeurtenis. Yogi's uit India en de Himalaya's kunnen daarom vergif drinken zonder dood te gaan en Tibetaanse monniken in het ijswater mediteren zonder onderkoeld te raken. Alles een kwestie van je grijze hersencellen herprogrammeren.

Als je je houdt aan de goddelijke wetten van energie wordt het leven magisch, zegt Jasmuheen. Voor sommige dient die goddelijke wet misschien wat explicieter omschreven te worden want het magische leven eindigde voor drie braithairians in de heel wat minder magische dood. Misschien zat de prana-aanvoerbuis bij een Australische en een Schotse vrouw verstopt waardoor ze in coma raakten en overleden. Er zal ook vast wel een goede andere reden zijn waarom een Duitse volgeling na een epileptische aanval eveneens in coma raakte en zijn laatste prana uitblies.

De guru zelf faalde tijdens een experiment van de Australische tv-show '60 minutes'. In een soort big-brother setting mocht ze aantonen dat ze niet stiekem toch at. Na vier dagen werd het experiment door de begeleidende arts gestopt. Het team was bezorgd om haar gezondheid vanwege te veel gewichtsverlies. Jasmuheen zei fit genoeg te zijn maar de omstandigheden in haar onderkomen deugden niet. Ze had last van verontreiniging en droge lucht vanwege de airconditioning en kreeg te weinig frisse lucht en licht. Ik mag toch hopen dat er in die speciale, honderdduizend gulden kostende, cel in de Bijlmerbajes een raampje open kan.

Terug