Tekst: Ria Kerstens

Te gast bij de Luytervelde:
Harry van Raaij

'Hee Harry!', wordt hem nog vaak nageroepen als hij over straat loopt of ergens met zijn auto gesignaleerd wordt. 'Onze Harry', was het, en zal het altijd blijven. Bijna twintig jaar PSV, eerst als penningmeester, later als voorzitter met als motto: PSV leidden als een onderneming, maar beleven als een club. Voordat hij aanschuift bij eigenaresse Karin Smits voor een lunch bij de Luytervelde, zat hij aan de koffie bij de weduwe van een oud-collega.. Harry Van Raaij, een mensenmens. Een boeiend gesprek over afscheid nemen, uilen en het verschil tussen intelligentie en wijsheid.

MONTAGNY PREMIER CRU "La Grande Roche"
Louis Latour

Hij wandelt veel. Door weer en wind. Wel zo'n vijf kilometer per keer. En ja, hij loopt flink door. Omdat hij dat lekker vindt, maar ook om af te kicken. 'De voetbalwereld is hectisch en publiciteitsgevoelig. Je bent zeven dagen per week beschikbaar of wordt er door beïnvloed.' Als hij terugkijkt, mist hij de contacten met de mensen op kantoor, de spelers en technische staf. Maar hij gaat niet meer naar alle uitwedstrijden, vindt het eigenlijk wel prettig niet meer de verplichting te hebben om ieder weekend te moeten aantreden.
Loopt u zo nog wel eens binnen?
'Ik heb altijd gezegd; mensen die bezig zijn moeten niet meer lastig worden gevallen door mensen die weg zijn. En ik wil mijn opvolger niet voor de voeten lopen. Wil ook niet de aandacht op me vestigen vanwege het feit dat ik nog een bekend gezicht ben. Daarom ging ik ook niet mee naar de eerste uitwedstrijd naar Arsenal. Ik vind dat je alle ruimte moet geven aan je opvolgers. En ik mis het zakelijke niet, ik mis het persoonlijke.'

Salade van lauw-warme Europese kreeft met geroosterde macadamia's, frisse kropslaharten en een
dressing van walnotenolie

Dat persoonlijke is ook het beeld dat u bij veel mensen heeft achtergelaten
'Ik heb altijd geprobeerd mijn menselijke kant te laten spreken, handelen vanuit het hart. Maar heb het voetbal altijd als een onderneming gezien. Altijd gezegd: laten we PSV proberen te leiden als een onderneming maar beleven als een club.'
Lukte dat altijd?
'Het is de kunst om de balans tussen die twee te houden. Dat is best heel moeilijk, daarom kun je je ook voorstellen dat je soms in conflict komt, zoals toen met de commissarissen.'
Was dat een van de moeilijkste periodes voor u?.
'Ik heb meer moeilijke periodes gehad zoals de hele zaak rond Fons Spooren. Hij was mijn rechterhand, een commercieel genie die verschrikkelijk veel voor PSV gedaan heeft. Maar ook het afscheid nemen van Eric Gerets vond ik moeilijk. De zaak met de Raad van Commissarissen beschouw ik zeker als een dieptepunt. Ik moet u eerlijk zeggen dat ik het nog steeds niet begrijp.'

Heeft dat u meer geraakt dan de zaak Fons Spooren?
'Heel anders. Ik ben zelf man en ik weet hoe mannen zijn. Ik denk dat mannen veel sneller toegeven aan hun seksuele verlangens. Ik kan zijn behoefte misschien niet begrijpen, maar als je die behoefte hebt, is dat op zich al ingewikkeld. Daar ben ik heel eerlijk in. Maar ik heb geen afscheid van hem genomen als mens. Zijn vrouw heeft hem niet heeft laten vallen. Wie ben ik dan om dat wel te doen?'
Het lukt u dus om een aantal dingen te onderscheiden of los te koppelen in een mens en zijn gedrag…
'Ja, een mens is nooit alleen maar slecht.'

Licht gegrilde zeewolffilet op gekruide zuurkool en gegrild spek, geserveerd met
een saus van zwarte truffel

Uw zoon is ernstig ziek geweest, kreeg behalve lymfklierkanker ook een spierziekte waarvan hij gelukkig ook goed hersteld is. Dat zet de wereld wel in zijn perspectief lijkt me?
'Mijn zoon was er altijd van overtuigd dat hij beter zou worden. Had een ongelofelijke positieve instelling en was altijd bezig om óns op te beuren. Ja, zo'n gebeurtenis relativeert wel. Ik herinner me nog een voorval: mijn zoon was in het Bliksembos aan het revalideren.Dat was net in de tijd dat ik in de onderhandeling zat met een voetballer. We waren al een fantastisch bedrag overeengekomen en het gesprek bleef maar over akkefietjes gaan. Na afloop gaat mijn telefoon, is het mijn zoon die mij uitgelaten vertelt dat hij voor het eerst trappen gelopen heeft. Dat contrast… dat heeft op mij zo'n diepe indruk gemaakt. Dat relativeert wel ja.'

Ik las in de PSV Inzake special over uw afscheid, een citaat over de twee kanten van Harry van Raaij: 'Als Harry ja zei, was het ook ja.. Harry was er altijd.. Iedereen voelde zich een beetje een vriend van Harry. Terwijl hij zo hard kon zijn als steen, met zijn vuist op tafel sloeg als het moest en duidelijk liet merken dat hij 't niet eens met je was.
'Twee kanten van Harry van Raaij? Nee, er zijn geen twee kanten. Die club en die onderneming… Als je ondernemer bent moet je af en toe hard zijn. Ik was bijvoorbeeld in alle opzichten een voorstander van Eric Gerets. Hij gaf zich met hart en ziel aan de club. Ik had ook graag met hem doorgegaan, maar ik merkte dat de chemie tussen hem en de spelers weg was. Besefte toen dat ik met hem moest breken. Dat deed zeer, maar ik deed het wel. Het ondernemerschap moest toen spreken. Je moet heel eerlijk zijn en dat is af en toe moeilijk. Ik geef toe dat ik ook wel eens gefaald heb door geen afscheid te nemen van mensen terwijl ik dat wel had moeten doen.'
Wat was/is de grootste fascinatie voor het voetbalbedrijf?
'Dat het zo fundamenteel verschilt van ieder ander bedrijf. Je werkt nergens anders met transfersommen, voert verder nergens salarisonderhandelingen waar makelaars bijzitten. Bovendien is het een onderneming die moet werken binnen de structuur van de KNVB die nou niet echt professioneel is. Verder is de publiciteit zo enorm groot dat alles op straat komt te liggen. Als er morgen bij PSV een rode deur groen wordt geschilderd, rent de hele pers er achteraan om uit te vinden wat er achter zit…Er wordt ongelofelijk veel onzin geschreven.'

Warm geserveerde crème brûlée van kaneel en peer met een frisse shake
van rode port en kersen

Wat heeft u met uilen?
'Hoe weet je dat? Heb ik dat ooit ergens verteld? Ik was lang geleden, ik zat nog bij Philips, op een congres in Brazilië. Ik moest een inleiding houden en de spreker na mij sprak over het verschil tussen wijsheid en intelligentie. Na afloop kreeg ik een prachtig beeldje van een uil cadeau. Daardoor ben ik me in de uil gaan verdiepen, behalve een prachtig dier, ook het symbool van de wijsheid.'

'In het begin kwam ik bij Philips mensen tegen die heel intelligent waren. Naar aanleiding van die toespraak ging ik meer letten op het verschil tussen die twee en kwam tot de conclusie dat ik niet intelligent wilde zijn, maar wel wijs… In die uil zag ik dat gesymboliseerd. Wijsheid staat mijlenver boven intelligentie in het gewone leven. Je hebt 'gewone' mensen die misschien niet intelligent zijn, maar zo wijs dat ze voor de maatschappij uiteindelijk veel meer waard zijn. Ik had ooit een collega, dat was ook zo'n verschrikkelijke wijze man. Hij werd opgevolgd door een heel intelligent iemand, maar het ontbrak hem aan wijsheid en dus maakte hij een rotsooi van zijn leiderschap.'
Heeft u zich sindsdien zelf meer laten leiden door wijsheid dan door intelligentie?
'Ja absoluut. Ik vind intelligentie… ja, erg relatief. Ik vind ook niet dat je daar als mens veel beter van wordt.'

Koffie met zoete lekkernijen