Kijken met je oren
'Leg terug die zak chips', roep ik vanuit de huiskamer tegen mijn zoon van twaalf die er, in de keuken achter mijn rug om, stiekem mee vandoor denkt te gaan. 'Heb jij soms ogen in je achterhoofd of zo?'vraagt hij verontwaardigd. 'Ja, die heb ik zeker een', roep ik - zonder om te kijken - naar hem terug. En keukenladen maken nou eenmaal ook geluid. Ook al probeer je die nog zo zachtjes open en dicht te doen…
Nou ben ik redelijk slechtziend met mijn achterhoofdoog. In tegenstelling tot mensen die kunnen kijken met hun oren, oksels of handen. Neem nou de Chinese Tang Yu. Als kind van twaalf jaar bleek hij met zijn oor te kunnen lezen. Omdat er steeds meer vreemde verhalen over Tang de ronde deden, ging een reporter van de Sichuan Daily op zoek naar hem. Zij gaf het kind een zesdubbel gevouwen blaadje waarop ze eerder een tekst had geschreven. Tang Yu hield het blaadje bij zijn oor, 'las' deze woorden hardop en zei er ook nog bij dat de reporter ze met blauwe inkt had geschreven.
Tang Yu bleek geen uitzondering. China heeft naar schatting vijfduizend paranormaal begaafde kinderen, drie tot vijfhonderd paranormale volwassenen, en meer dan dertig super paranormaal begaafden. Nou kijken Tang en al die anderen eigenlijk niet met hun oren, oksels of handen, maar met hun derde oog.
Dat derde oog zit in het midden van je hersenpan. Ongeveer tussen je wenkbrauwen. Op de hoogte waar Indiase vrouwen soms zo'n mooie rode stip schilderen. Een 'open' derde oog vangt via het elektromagnetische veld dat om je heen hangt (je aura), als een soort antenne informatie en beelden op. Die informatie komt, net als bij je gewone ogen, in je hersenen terecht.
Volgens wetenschappelijk onderzoek was het derde oog - ook wel pijnappelklier of epifyse genoemd - het eerste oog dat in de natuur voorkwam. Vooral bij de gewervelde dieren en de mens. De cellen van deze klier blijken de kenmerken te hebben van de staafvormige en lichtgevoelige cellen die in het netvlies van je twee andere ogen voorkomen.
Het schijnt dat deze klier (die zo groot is als een erwt) in de loop van de menselijke evolutie verschrompelt is. Naarmate de mens meer en beter in staat bleek tot denken, werd de klier kleiner. Oude Noorse mythen vertellen over de god Odin die het middelste van zijn drie ogen moest opofferen om te mogen drinken uit de bron van wijsheid…
We hebben dat derde oog dus nog wel, maar gebruiken het niet of nauwelijks meer. Helderzienden wel. Bij hen blijkt de klier tijdens een 'visioen' of in trancetoestand op te zwellen. Als jij en ik in een intuïtieve bui zijn, zouden we een zacht gekriebel op die plek kunnen voelen. Dat vibreren is een graadmeter voor de juistheid van je voorgevoel. Naarmate je meer vertrouwt op je intuïtie en minder afhankelijk durft te zijn van je andere zintuigen, wordt dat vibreren steeds sterker.
Helaas
zijn er geen brillen of lenzen te koop voor je derde oog. Daarom ga ik
het de komende tijd proberen te trainen. Al was het maar voor het geval
mijn inventieve zoon op het idee komt om vilt op de keukenladen te plakken…
|
|
