|
Theo,
tantra en truffels Al met al valt het niet mee met die vrijheid van meningsuiting de laatste tijd. Aangezien ik ook geen politica of moslima ben en niet Ayaan Hirsi Ali heet, hoef ik geen steuncomités, aandacht in de pers of inderhaast, maar prachtige, voor mij gebouwde websites te verwachten als ik over iemands schreef ga. Bovendien heb ik ontzag voor mijn hoofdredacteur. Ik zeg niet welke. Maar deze houdt zich het recht voor mijn column te weigeren en zo'n lege kolom op pagina zes staat ook zo slordig. Hoe dan ook lijkt me de keuze voor een veilig onderwerp deze week voor de hand te liggen; iedereen doet het (áls de kans zich voordoet) en we zijn er allemaal een product van: sex. Kijk eens naar degene die tegenover u zit; zou die vannacht of vanochtend??? Stel je voor dat het op je voorhoofd geschreven zou staan. Dat gevoel had ik trouwens wel toen ik - het is al even geleden - na de eerste keer weer bij mijn moeder thuiskwam. "Gezellig avond gehad?" Ja hoor en zoeff naar mijn eigen kamer. Het was de grootste desillusie van mijn leven. Ik was zestien, hij negentien. Zijn vrienden deden het allemaal al. Hij niet. Hij dus ook, want mannen zijn geen mannen als ze HET niet doen. Je hoort er bij. Je bent iemand. Zeg maar. Het
was flut, bagger, een niemendalletje. Gewoon nada, noppes, niks. Je sexsuele (zij van Anand schrijft natuurlijk seksuele) beleving verandert van een routinematige ontlading van opgehoopte spanningen in een waarachtige, intens bevredigende, sacrale (heilige) ervaring. Als je het boek helemaal leest gaat je zin spontaan over maar het idee er achter is prima. Het komt neer op het zo lang mogelijk én zo lekker mogelijk uitstellen van de grote ontlading. Net (niet?) iets voor op de werkvloer dus. Enne, hoe zit het trouwens met uw moyenne qua kieren, zou Van Kooten (of was 't De Bie) zeggen. Geen gebluf, want ik las laatst nog dat Nederlandse vrouwen in bed veel liever een goed boek (willie-wortel-lampje- kado-idee?) lezen. Bovendien bleek een tijdje terug uit een ander onderzoek dat vrouwen chocoladebollen, truffels en zelfs doodnormale côte dOr repen prefereren boven een vrijpartij met een (of was het hun?) man. Geen
Haagse bluf dus. En hoe vrij we hier in Nederland ook zijn, de volgende
uitspraak neemt u me vast niet in dank af: aan uw voorhoofd is vandaag
met een aan zekerheid-grenzende-waarschijnlijkheid niets te zien. |