|
Tempo
doeloe Of ik het moeilijk heb in mijn auto met deze warmte? Waar hebben we het over? Ja, ik heb airco. Maar ik rijd (ook) met mijn raam open. Ik houd graag contact met de buitenwereld en vooral met de luchtjes die met de broeierige wind meekomen. Ík leef helemaal op als de temperatuur boven de 25 graden uitkomt. Ben in mijn element als ik lange, zwoele zomeravonden op een terras kan zitten zonder van die smerige warmtelampen in mijn nek. En zonder hitte geen zwoele zomeravonden moet je maar denken. Luchtige katoentjes en lekker op blote voeten of met teenslippers rondbanjeren. Weg met die stropdas en die dichte boord. Al die grijze muizen kopen maar gewoon een paar lekkere linnen broeken en hippe t-shirts. Daar fleurt de Nederlandse zakenwereld ook van op. Ik snap dat gezeur over die hittegolf sowieso niet. Nederlanders zijn gewoon beroepsklagers. Het is nooit goed. Het is te nat, te koud, te winderig of te weetikveelwat. We zuchten, puffen en jammeren. En het erge is: stel dat augustus straks bewolkt en nat is, - al is het maar voor twee weken - dan zijn al die klagers de hitte binnen een mum van tijd vergeten. Dan hebben ze de monden (en staan de kranten) vol over al die zielige kampeerders die in eigen land van de camping spoelen. In
deze tijd van het jaar geeft half Nederland bovendien zijn poen uit in
een of ander tropisch land waar ze het woord hittegolf niet eens kennen.
Dáár is het wel fántástisch als het zo warm
is. Sterker nog, ze klagen als het er NIET stikheet is. In het buitenland
plakken ze niet uren lang in de auto, maar gaan ze wandelen, huren ze
een fiets, een brommertje of een open jeepie.
Ja, ja. Ik weet dat de Nederlandse economie door moet draaien. Dus stel ik voor dat werkgevers zich (en de werktijden) maar aanpassen. Simpel. Dan werken jullie gewoon door tot een uurtje of zeven. Of je begint om half 6. Kun je na je werk nog gewoon een paar uur je zweet afspoelen in het zwembad. Dus
moeilijk? Wat is nou moeilijk? |
|
|
|
|
||
|
|