Proost!

'Ik moest één oog dicht doen, anders staken de bomen over!!'
Ik kon er smakelijk over vertellen tijdens wilde, stoere verhalensessies waarin het draaide om wie er het meest dronken was geweest. Ik was ruig en deed mee. Jong en superstom, alleen realiseerde ik het me niet.

Bob was toen nog de jongen van drie huizen verderop. En ik Bobte zeker niet zelf. Ik waggelde gewoon met mijn knalgele lelijke eend naar huis. Nam wel de binnendoor weg, want ik wist maar al te goed dat ik veel te veel gedronken had om nog achter het stuur te mogen zitten.

Sindsdien ben ik zeker niet altijd braaf geweest. Nooit meer zo dronken als toen, wel een aantal keren met het heerlijke wiebelgevoel dat 'aangeschoten' heet. Niks mis mee als je naast de bestuurder zit, maar ik weet dat ik door het oog van de naald gekropen ben. En dan bedoel ik niet alleen boetetechnisch.

Sinds ik moeder ben, haal ik mijn schouders niet meer zo gemakkelijk op. Op de een of andere manier hebben die hormonen een vaatje verantwoordelijkheidsgevoel aangeboord. Blijkbaar was er tot die tijd niets belangrijk genoeg om die keuze te maken. Net als dat ik me niet realiseerde dat ook jij een kind van je vader en moeder bent.

Ik ken trouwens weinig mensen die nooit de fout in zijn gegaan. Ik ken er ook een aantal dat blijft roepen dat ze nog best kunnen rijden met die 'paar' glazen achter hun kiezen. En vaak gaat het goed. Te vaak. Daarom kan het de volgende keer best weer.

Dat dacht F. ook. Man, jong en rijk. Onaantastbaar en onsterfelijk. Hij was trouwens vooral heel ongelukkig. Ondanks dure snelle auto's, een onuitputtelijke bankrekening, idem charme en veel, heel veel mooie maatpakken. De wereld lag aan zijn voeten. Zo'n 'live fast, die young' type.

Alleen is dat sterven vaak voorbehouden aan de niets vermoedende tegenligger. In geval van deze snelle Jelle ook. Één slachtoffer moest worden uitgezaagd en kwam zwaargewond in het ziekenhuis terecht, een ander in het mortuarium.
F. had slechts een paar schrammen. Maar met één klap was zijn leven zo snel niet meer. Hij 'geniet' nu van het uitzicht op de gevangenismuur in Scheveningen. Ik vermoed niet dat hij met oudjaar aan de bubbels zit.

Enfin… Ik wil met je proosten op een mooi nieuw jaar! Op een goede gezondheid, geluk en verandering. Tenzij je wilt dat alles hetzelfde blijft natuurlijk. Bovendien op een goed autojaar. Ik wens je vooral veel schadevrije kilometers en weinig fileleed.

Proost! Laat de champagne knallen en neem een taxi in plaats van een enkeltje Scheveningen!

terug