Kruimelmaffia

'Hee, kijk man', roept mijn jongste zoon. Ondertussen wijzend naar het meisje in de zwarte Ford Fiësta dat haar parkeerbonnetje uit het raam kiepert tijdens het wegrijden. Zijn opmerkzaamheid is het gevolg van mijn niet-aflatende indoctrinatie. Hij kan moeilijk anders want ik hamer het mijn kinderen zo vaak als ik kan in hun koppies: verbeter de wereld en begin bij jezelf! Papiertjes van ijsjes, snoep, koek of wat dan ook, in je broekzak stoppen en thuis in de vuilnisbak kieperen.

Altijd in voor een goeie grap, ren ik naar het papiertje, raap het op en zigzag tussen geparkeerde auto's door om nog op tijd op haar raam te kunnen tikken. 'Mevrouw', (ze zei mevrouw tegen mij…) 'u bent wat verloren…'. Het meisje kijkt mij door het half open raam aan alsof ik haar een onheus voorstel doe.

Op zo'n moment presenteer ik met genoegen een andere (tegeltjes)wijsheid: 'wat je geeft krijg je terug'… Ik houd haar het papiertje door het raam heen voor haar neus en laat het los.
'Doe niet zo belachelijk', bijt ze me terug en geeft gas. Maar goed dat ik niet zulke lange tenen heb, anders was ik ze nu kwijt. Net als mijn hand die ik maar net op tijd kan terugtrekken.

Gistermiddag nog zo een. De man naast mij bij het verkeerslicht snuit zijn neus en gooit het papieren zakdoekje meteen het raam uit. Maar de wind is vandaag mijn medestander. Hij pakt het papiertje op en laat het vrolijk midden op zijn voorraam wapperen. De man zet zijn ruitenwissers aan. Dat helpt hem niks. Het licht springt op groen en hij rijdt weg. Omdat hij daarbij meer op het zakdoekje op zijn ruit let dan op de weg, ramt hij op een haar na de lantaarnpaal op de stoep rechts naast hem. 'Sukkel', denk ik en ben teleurgesteld dat hij geen fikse deuk oploopt.

Een minuut later luister ik naar een actualiteitenprogramma op de radio over de dump van een gifschip in Ivoorkust. Praktijken van wat de Italianen de 'eco-maffia', noemen. Wat een prachtig woord voor mensen die zich met zo een smeerlapperij bezighouden. En hoe boos en onmachtig ik over dit soort minachting voor mens en aarde ook word, het helpt helemaal niks.

Ik kan die geldbeluste, gewetenloze eikels ook niet dagelijks wat normen en waarden in hun koppen hameren.
Jou wel. Nu in ieder geval terwijl je deze column leest. Klik maar gauw weg als struisvogel je 'middle name' is.

Gooi jij je blikjes, papiertjes of zelfs je volle asbak uit (het raam van) je auto? Dan heb je geluk dat ik je antwoord niet kan horen. Voor mij behoor je ook tot de eco-maffia. Nou ja, kruimel-eco-maffia dan, want je doet op kleine schaal hetzelfde als die gifboeren in het groot.

Als je mij tegenkomt heb je nog geluk trouwens. P. heeft een iets minder humorvolle, maar zeker zo'n doeltreffende manier om types zoals jij op hun nummer te zetten. 'Viespeuk', bulderde hij in het oor van de man die dacht ongezien en ongestraft zijn asbak op straat te legen. Van schrik hapte die naar adem, maar kreeg van P. twee handen vol peuken en as door het open dak van zijn auto toegeworpen…

terug