Koken-tijdens-het-rijden

Gepubliceerd op zaterdag 18 maart 2006

Carbecuen! Ofwel je auto als barbecue gebruiken. ‘Hobbyloos’, zou mijn oudste zoon zeggen. De Eindhovense kok André Amaro promootte gistermiddag het koken-tijdens-het-rijden in een programma op Radio 2. Je rolt wat mosselen of oesters in aluminiumfolie en klemt het tussen het motorblok zodra je even stilstaat in de file. Niet zo gek veel later kun je weer uit de auto springen om het pakketje op te halen en op te peuzelen.
Ja, tuuluk. Mijn derde oog vertelt mij ’s ochtends dat ik ’s avonds in de file terechtkom en bovendien heb ik een (altijd gevuld) koelvak met mosselen en oesters achter in mijn auto. Wie niet? In het diepvriesgedeelte een biefstukje, citroengras en kokosmelk. Deze combi moet je dan wel ergens bij het spruitstuk stoppen, anders wordt het een taaie, saaie lap.

Amaro hoopt dat de andere weggebruikers er vooral de grap van inzien. Nou, nee. Zelfs niet als er een carbequer naast me stopt als ik ergens met pannen sta. Ik weet dat de grote geest én mijn privé-automonteur mij daarvoor behoeden.

Auto’s zijn om mee te rijden (scheuren, racen, rallyen), maar worden steeds meer gebruikt als verlengstuk van de huiskamer, slaapkamer of badkamer. Opmaken, scheren, (verder) aankleden, neus- en tanden peuteren, etc. Nu is de auto zelfs verworden tot keuken. Nee, je kunt het zo gek niet bedenken of mensen doen het in hun auto. Ook dat ja. Maar dat was altijd al zo. Niet riant, wel spannend. Vroeger deed je dat omdat je nergens anders terecht kon. Dan belandde je op een afgelegen parkeerplaats waar meer lotgenoten het ouderlijke gezag probeerden te ontvluchten in een oude versleten Japanner met neergeklapte stoelen en zwaar beslagen ramen. Tegenwoordig kun je als puber gewoon thuis op je eigen slaapkamer terecht. Ouders komen zelfs niet eens meer vragen of je misschien een kopje thee wilt…

Beslagen ramen zie je nu alleen nog maar bij zwaar verliefde stelletjes (die niet kunnen wachten tot thuis), illegale lovers óf bij echtparen die hun relatie nieuw leven willen inblazen. In dat laatste geval adviseer ik een lekkere hotelkamer met bubbelbad en veel champagne. In het tweede geval eigenlijk ook. Die pas verliefde stelletjes zijn niet voor rede vatbaar of met tien paarden tegen te houden. Ik herinner me nog zo’n voorval op klaarlichte dag. Zwaar verliefd kleften ik en mijn toenmalige lover al uren voort op de route du soleil. Op een gegeven moment hadden we het niet meer. Bij de eerste de beste afrit kozen we het hazenpad om toe te geven aan onze oerdrift. Nog geen kwartier later werden we uit onze roze wolk getoeterd door een enorme tractor die – met riant uitzicht – pal vóór onze auto op het smalle pad stond. Met een stralende glimlach van oor tot oor wachtte de Fransoos tot we weer toonbaar waren en achteruitrijdend (met heftig schaamrood op de kaken) opnieuw het hazenpad kozen.

Over koken gesproken.
Geen oesters en mosselen voor mij in de file. Hoewel mijn Alfa ze waarschijnlijk met meer smaak en zwier zou bereiden dan welk willekeurig ander merk dan ook. Nee, als er iets kookt tijdens het rijden, ben ik het meestal zelf.
terug