Kippenhok
door Ria Kerstens

Autoracen is een typisch mannending. Iets 'oers'. Het biedt bovendien de kans om te laten zien wie de meest indrukwekkende haan in het kippenhok is. De winnaar wordt na afloop dan ook omringd, bekwijld, besnaveld en bekakeld door de sappigste, blondste kippen in de ren.

Er zijn amateurracers die het op een legaal circuit doen. In 'echte' raceauto's. Deze sport is vooral voor mannen die bij de vraag: 'is dit alles', aanlanden, kerels die emotioneel zo afgestompt zijn dat ze íets moeten doen om zich nog 'alive' te voelen en jongens die van beroep ´zoon´ zijn. Uitzonderingen daargelaten. De schaarse vrouw die zich er aan waagt doet het meestal om zich te bewijzen aan haar dominante, afstandelijke en veel te rijke vader. Die eigenlijk een zoon had willen hebben. Het is een wereldje van hoge inschrijfgelden, onbetaalbare auto's, status, vip-tenten en 'verkeerd' geld.

Dan zijn er de straatraces. Ongekend populair in Nederland. Tientallen wedstrijden per week, met soms honderden deelnemers. Volkssport en volksvermaak. De deelnemers zijn niet afhankelijk van dure circuits of vip-tenten. Alles gebeurt op straat, met alle risico's van dien. Verboden en juist daarom zo populair. Geen met vlaggen wapperende baanwachten, stapels autobanden, gritbakken of een ambulance die klaarstaat om jou (of de argeloze automobilist die net de hoek om komt) naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis te brengen. Wel ook met blonde, sappige, kakelende, kwijlende kippen na afloop.

Dit zijn de echte thrillseekers. De sensatiezoekers die er op uit zijn om de verveling te verdrijven, taboes te doorbreken en het reële gevaar aan te gaan. Volgens psychologe Suzanne Piët dan. Ze vindt ze moedig, maar anderzijds zijn het ook showpikken die naar niets anders dan aandacht snakken.

Piët gaat nog verder. Want behalve dat deze lefgozers steeds nieuwe kicks moeten zoeken om te ontladen, gaat het hier vooral om de minder ontwikkelde, laagopgeleide mensen die nooit goed geleerd hebben hoe ze zich kunnen ontladen. Ze ziet het een professor niet zo gauw doen. De meer geciviliseerde mens gaat een boek schrijven, een concert geven of andere mensen helpen. Aldus de psychologe. Wat een onzin, alsof dat alleen geldt voor straatracers. Ik stel voor dat ze dit paasweekend eens een rondje Zandvoort doet. Ik ken coureurs met de (emotionele) intelligentie van een fruitvlieg. Ze zijn hoogstens in een rijker nest geboren of gewiekster dan hun collega straatracers.

Er is trouwens nog een soort racen. Het stoplichtsprinten. Ik ben geen man, heb geen veel te dure auto, weinig- en dus zeker geen verkeerd geld. Ben goed opgeleid, redelijk intelligent (zelfs emotioneel), moedig en heb geleerd me te ontladen op een boksbal. Ik schrijf een boek (het komt alleen nooit af) en heb wel eens wat mensen geholpen. Verdien volgens Piët daarom de status van 'geciviliseerd'. Hoe komt het dan dat ik, nota bene een blonde kip, het stoplichtsprinten niet kan laten? Gisteren deed ik het nog. Om één uur 's nachts. Nuchter, want Bob. Wroemm, wroemm klinkt het naast me. Ik zie een jonge, blonde, sappige kip naast een haan in een opgepimpte Honda CRX. Hij lacht uitdagend. Ik lach terug. Kijk vervolgens strak voor me uit. Het stoplicht springt op groen.

De jongen geeft gas. Ik ook. Mijn Alfawolfje in schaapskleren trekt hem het snot voor ogen. ´Rest my case´, denk ik en laat het gas ruim voor de scherpe bocht los. Hij niet. Met veel pijn en moeite houdt hij de macht over het stuur. Victorie!, denkt zij en steekt haar hand door het open dak naar buiten. ' Stomme kip', denk ik. 'Koop zelf een auto'.

terug