Fruitvliegen en Neanderthalers
Door Ria Kerstens

'Vandaag laat ik de auto staan', dacht ik afgelopen woensdag. Om de ochtend- én avondfile te vermijden, nam ik de trein vanuit het zuiden naar Amersfoort. De heenreis verliep zonder problemen. Geen blaadje op de rails. Dat was op de terugreis wel anders. Niet vanwege de blaadjes, was het maar waar. Iemand had besloten om voor zijn laatste reis een trein uit te kiezen. Ergens bij Culemborg. Een grote tragedie, een kleintje voor al die gestrande reizigers, waaronder ikzelf.

Ondanks dat de omroepmevrouw al meldde dat er vanaf Utrecht geen treinen richting zuiden reden, renden wij zuiderlingen met z'n allen de openstaande deuren van een trein binnen. Die bleek, in tegenstelling tot wat de borden aangaven, bestemming Leeuwarden in plaats van Den Bosch te hebben.

Vervolgens werden we en masse richting perron elf gedirigeerd, wat ook niet het juiste bleek te zijn. Hijgend als een oud paard greep ik toen, liefdevol maar vastberaden, een conducteur bij de kraag. Nee, het zuiden was alleen te bereiken via Arnhem. En daarvoor moest ik toch echt (weer) een ander perron hebben. Ren je rot. Trap af, trap op, perron 9a. De trein staat op 9c op het punt van vertrek. Ik trein alleen nog maar met gympen.

Tien meter vóór de trein roep ik vragend aan weer een andere NS-meneer of dit dan de trein naar Arnhem is. En nee, ook deze niet. Dan maar uitpuffen. Een man en een vrouw doen nog een poging om de openstaande deuren te bereiken, maar die klapt voor hun neus dicht. De man is nog amused. Zachtjes uitgedrukt. De NS-meneer is de dichtstbijzijnde pispaal, dus tilt hij zijn poot op.

De stoom komt uit neus en oren en woorden als (piep) (piep) en (piep) kolken uit zijn mond. Bij de uitroep 'die moesten ze kapot schieten' vond ik het wel welletjes. Wezens in de gedaanten van een mens, maar met het IQ van een fruitvlieg mogen wat mij betreft een algemeen perronverbod krijgen.

Doet me denken aan een ongeluk waar een vriend laatst getuigen van was. Behoorlijke klap. Een fractie van een seconden daarna springt de jongeman die het ongeluk veroorzaakte, uit de auto en begint als een dolle te schelden. Hij rent naar de overkant van de weg, gaat in de berm liggen en doet een tekenfilmfiguur na. Springt weer op, komt teruggerend en begint te jeremiëren over het geld dat hij in zijn auto gestopt heeft. Zijn laatste spaargeld.

Na van verbazing bijgekomen te zijn, informeert vriend bij de betrokkenen of iedereen oké is. Jongen krijst verder als een speenvarken. Over zijn centen. Vriend belt de politie.

Zeven minuten later stopt er ineens een auto met piepende banden. Daar springt nóg een stripheld uit. Het blijkt de vader van het andere stripfiguur. Volgens vriend een Neanderthaler met de verbale vermogens van een Tyrannosaurus. Ook hij richt zijn scheldkanonnade op de man die notabene door zijn zoon was aangereden. Net als hij zijn verbale agressie kracht wil bijzetten met fysiek geweld, komt de politie aangereden.

Tijdens ál die uren op ál die perrons bedacht ik het volgende. De politiek moet gewoon besluiten tot een extra wegenbelastingheffing aan Neanderthalers en fruitvliegen. Daarvoor volgen die types dan verplicht een (af)stoomcursus woedemanagement. Goed plan. Ik ga even een mailtje aan Wouter tikken. Kan hij dat voorstel mooi meenemen in de onderhandelingen

terug