Hollandse Nieuwe
korte verhaaltjes
Maandelijkse uitgave voor Nederlandse toeristen op Gran Canaria

Terug naar Tekst

I Robot
De paus mag dood. Ik denk dat hij lang genoeg geleden heeft. Misschien wordt het tijd dat iemand zijn wilsbeschikking eens onder uit de la vist en hij een menswaardige dood kan sterven. Maar misschien is hij al lang dood, en ontkent het Vaticaan, zoals het goede katholieken betaamt, de waarheid. Was het I Robot in Paas-pausuitvoering die gisteren voor het open raam op het St. Pietersplein verscheen. Levensecht. Perfect kromgetrokken lijf en heftig moeilijk kijkend. Want Rome kon die verlangende, verwachtingsvolle, menigte gelovigen op het plein toch niet onverrichter zaken naar huis sturen. Voor het eerst in 26 jaar liet Paus Johannes Paulus II de Paasmis al aan anderen over, maar het urbi et orbi moest hij toch op z'n minst zelf doen.
Hij verscheen voor het raam. Het werd muisstil. Toen begon zijn mond te bewegen, maar er kwam geen geluid. Ik dacht eerst even dat hij kauwgom kauwde of zat te playbacken en het geluidsbandje dienst weigerde. (terwijl in werkelijkheid de besturing van I Robot waarschijnlijk op hol sloeg) Ik hield mijn adem in. Tegen de tijd dat ik blauw aanliep, ging het geluidloos murmelen over tot janken. Het leek alsof hij de zegen gaf want zijn handen bewogen, maar in werkelijkheid eindigden ze voor zijn gezicht om zijn tranen te verbergen. Gelukkig begon een aardige katholiek heel hard te klappen om hem verdere afgang te besparen.

Ik dacht verbijsterd: hij is niet dood, hij leeft… Niks robot. Die Italiaanse katholieken zijn nog erger dan die Amerikanen. Zelfs Terri Schiavo mag, na vijftien jaar doorliggen en vegeteren, van een paar menselijke, weldenkende rechters, eindelijk sterven van de honger. Ik wed dat zelfs het surrogaatkindje (de hond) van al die krijsende, jammerende, om het leven roepende, hypocriete Amerikanen een dierwaardiger einde te wachten staat tegen de tijd dat het van ellende ligt te creperen. Stelletje egocentrische honden zijn het. Op zo'n manier aan andermans leven vastklampen doen alleen zij, die zelf geen leven hebben of niet in staat zijn de verantwoordelijkheid voor het eigen leven te nemen. En maar wauwelen over liefde en mededogen. Of is dit ook niet wat het lijkt? Misschien bestaat Terri helemaal niet. Verdient 'moeder' Schiavo een Oscar voor haar acteerprestaties en is die vrouw in dat Amerikaanse ziekenhuis ook een I Robot-uitvoering. Bedacht door een gewiekste democraat die de euthanasiediscussie nieuw leven in wil blazen… Die mag ook een spuitje.