Metro 08-11--2002
Lach en ik vertel u wie u bent


Lachen doe ik graag. Ik ontbloot zelfs mijn tanden als ik na een dik uur vertraging de aansluitende trein voor mijn neus zie wegrijden. Ik ga gewoon mensen kijken (want die staan er genoeg), koffie drinken of mobiel bellen. Handig zo'n telefoon als je onderweg bent. Schat, laat de Bokma nog maar even koud staan en het eten ook.
Er is weinig dat mij het lachen echt doet vergaan. Tot nu toe kwam er altijd een oplossing voor mijn probleem en uiteindelijk zelfs een trein met heuse ronde wielen die me thuis bracht. Neem van mij aan: het leven is een stuk aangenamer als je het niet zo serieus neemt.

Dat ligt iets anders als er boren en tangen aan te pas komen. Er ontsnapt hooguit een lachje van de zenuwen als de tandarts in mijn blikveld verschijnt. Dat deed zij (want ik heb een hele lieve, blonde, jonge, vrouwelijke tandarts) deze week. Na een martelgang van ruim twee uur voelde ik me meer Broer Konijn die met een grote rode zakdoek om zijn hoofd geknoopt zielig zuchtend van verlangen naar een grote sappige wortel kijkt.

Een van mijn - ook - humorvolle vriendinnen deed me daarom, als schrale troost, een boekje cadeau. (Jij bent toch altijd zo spiritueel bezig; echt iets voor jou dus). 'Als tanden konden kiezen'. Zo heet het. 'De toestand van het gebit weerspiegelt die van ons lichaam en ons emotionele leven', zo meldt de achterflap. Reparaties in onze mond kunnen invloed hebben op de rest van het lichaam en de psyche. Mevrouw Caffin spreekt zelfs van een toekomst en een verleden bij het aanschouwen van een gebit. Rechts correspondeert met datgene wat nog moet komen, links met wat geweest is. De bovenkant staat voor het verlangen, het ondergebit voor het concrete.

Wat kan ik anders dan concluderen dat ik duidelijk (te?) toekomstverlangend bezig ben. Tijdens het lezen kreeg ik meteen spijt van mijn bezoek aan mijn lieve blonde tandartsmevrouw. De kies ( nr. 15, bovenkaak, 5de rechts) die zij zonodig wilde overbruggen bleek mijn 'ik wil creëren' kies te zijn. Hij hing (want na veel wrikken, bikken en afbreken getrokken) samen met 'de uitdrukking tot het scheppen van artistieke creaties'. Tot zover mijn toekomstverlangen.

U begrijpt: de stand, de grootte, de kleur en de gezondheidstoestand zeggen iets over ons emotionele zijn. Nou ken ik weinig mensen zonder beugels, vullingen, kronen en bruggen dus echt veelzeggend is zo'n bloot gelachen gebit meestal niet. Over dat tandtechnisch cosmetisch bezig zijn heeft deze paranormaal begaafde Franse kaakchirurg overigens ook een onorthodoxe invalshoek. Veel geld uitgeven aan een stralende prodentsmile heeft weinig zin als de oorzaak van de ellende - emotionele stress - niet werkelijk is opgelost.

Caffin geeft een nauwkeurige beschrijving van de betekenis van iedere tand. Erg confronterend om mee voor de spiegel te staan. Cariës bij een linker zijtand duidt voor vrouwen op een flinke emotionele teleurstelling. Als de bovenste hoektand van een man achter die van de onderkaak schuilgaat (we praten hier over zgn. onderbijters) dan is hij psychisch gefrustreerd. Als iemand er moeite mee heeft zijn plaats in de wereld waarin hij leeft te vinden, kan hij of zij problemen krijgen met de verstandskiezen…

Lach uw gebit bloot en ik vertel u wie u bent. Tijdens het schrijven van deze column surfte ik urenlang op het wereld-wijde-web op zoek naar lachende politici. Ik vond ze niet.
Nu zei fractievoorzitter Thom de Graaf al ooit dat de politiek alles behalve het theater van de lach is. Ik ben bang dat ze hun tanden stijf op elkaar houden omdat ze bang zijn nog meer voor hun kiezen te krijgen.
Terug