Metro 28-2-2003

Blinde Kraai

'Daar komt nog geen blinde kraai op klaar', zei Ad en trok een gezicht alsof hij zojuist in een veel te zure mandarijn hapte. We bekeken samen wat foto's met daarop een twintigtal vergaderende, borrelende, slimme, zelfstandige, hardwerkende, ondernemende vrouwen.
Nou ja, vrouwen; ik moest hem gelijk geven; ze kregen nog geen pinguïn op de haringkar. Het waren stuk voor stuk absoluut vreselijk onaantrekkelijke wezens. Alsof ze collectief besloten hadden dat je als vrouw alleen maar meetelt in de 'mannenwereld' als je er ook zo uitziet. (En in dit geval is dat een grove belediging aan het adres van het mannelijke deel van onze natie, waarvoor mijn excuus)

Het is gewoon dom. Oerdom. Een ander woord heb ik er niet voor. Je bent gewoon niet wijs als je een godgegeven talent niet tot op het bot uitbuit. Want vrouwzijn heeft zo zijn voordelen. Al dat feministische geneuzel. Vrouwelijk heeft trouwens niks te maken met bloemetjesjurken of Halle Berry-achtige schoonheid. Hoewel ik met alle liefde en plezier mijn lijf inruil voor dat van Berry; zolang ik mijn eigen grijze cellen maar houd.

Nee, er moet iets vreselijks gebeurd zijn met deze eerder genoemde ik-wil-perse-niet-aantrekkelijk-gevonden-worden-want-ik-ben-intelligent vrouwen. Ze maken zich werkelijk zo lelijk en onaantrekkelijk als maar mogelijk is. Erger kan niet.
Ik was verbaasd te vernemen dat niet alle 'dames' verstokte vrijgezel waren en zelfs niet allemaal pot. (En dus vroeg ik me meteen af wat voor vreselijks er met zo'n man gebeurd moest zijn)

Deze schepsels verkeren in de belemmerende overtuiging dat intelligentie niet samengaat met vrouwelijk of aantrekkelijk. En het erge is; die gedachtegang lijkt besmettelijk. De puberzoon van een vriendin van me klaagde laatst nog over het mooie-meisjes-gehalte in zijn gymnasiumklas. De VMBO zoon van de buren echter raakt niet uitgehijgt over de naveltruitjes, piercings, strakke billenbroeken en geprononceerde cupmaten. Híj denkt inmiddels dat vrouwelijk niet samengaat met intelligent.

Die overtuiging moet dus de wereld uit geholpen worden. Daar heb ik een strak plan voor bedacht. Niet helemaal waterdicht want aan vijf van die twintig is geen eer meer te behalen. Die sterven gewoon in hun eeuwige tenttrui en paarse joggingbroek zonder elastiek, zwoegend achter hun computer.

De overige vijftien ik-wil-perse-niet-aantrekkelijk-gevonden-worden-want-ik-ben-intelligent vrouwen, meld ik aan voor een make-over. Ik jaag ze de bus in en laat ze onderhanden nemen door niemand minder dan onze eigen Leco. Die zet een leuk kleurtje over het melkboerhondenhaar, harst hier en daar een snorretje, zoekt een ander dan een geen-gezicht-1980 brilletje uit, smeert oogschaduw en rouge en zwaait wat met de mascararoller. Vervolgens zoekt hij nog wat aangenaam passende kleding uit. Het resultaat is verbluffend.

Dan met de bus naar het medisch centrum om het oestrogeengehalte te controleren en eventueel op peil te brengen. Aansluitend dwing ik ze tot een sessie of twintig bij de haptonoom. Die maakt ze duidelijk dat een lijf meer is dan de draagbaar van een hoofd en een hoofd meer is dan een bewaardoos voor hersenen. Als die franc gevallen is kunnen ze bij mij terecht voor een snelcursus 'hoe gebruik ik mijn vrouwelijkheid om mannen te manipuleren, dirigeren en controleren'.

Het zit namelijk zo. Mannen zijn sterk en krachtig. Totdat ze een 'kwetsbare' vrouwelijke vrouw tegenkomen. Dat zit in hun DNA. Het bespelen van dat ene gen zorgt ervoor dat ze zwijgen, luisteren en kwijlen, zélfs als je iets intelligents te melden hebt. Ze zetten je vuilniszakken buiten, boren gaten in je muur en repareren je auto, computer of wasmachine. Bij het zien van een geraffineerd decolleté, een paar opengesperde, met kohl aangezette, knipperende ogen en een stralende, maar minzame glimlach springen ze in slechts luttele seconden massaal op de haringkar.

Terug ------------ Home
----Geef je commentaar