BofBibs
Het is 12.51 en ik ben blij dat jij me niet ziet. Uitgelopen mascara - want weer zo mijn bed ingedoken vannacht -, een klem houdt mijn haar in bedwang en met dit T-shirt vol vlekken zou ik mijn moeder nog niet eens onder ogen komen. Soms baal ik als een stekker van mezelf, maar meestal heb ik er wel vrede mee. Voor de rest van de wereld is het zo nu en dan wat ingewikkelder dat mijn hersenen - zeker - voor tien uur s' ochtends niet werken.

Voor mijn oudste zoon bijvoorbeeld. Zoals ik vanochtend aan zijn bed stond te gillen dat we ons verslapen hadden en hij als de sodemieter uit bed moest komen omdat hij anders te laat op school kwam. Met één oog open siste hij me toe: het is donderdag man, weet je nou onderhand nog niet dat ik het eerste uur vrij heb?

Nee dus. Ook niet dat P. al anderhalf uur beneden was en brood stond te smeren.
Het lijkt wel of ik 's ochtends een paar uur nodig heb om alle herinneringen weer boven te halen. Dat mijn hersenen 's nachts telkens weer op nul geschakeld worden. Net zoiets als de dame uit '50 first dates' die door een auto-ongeluk haar kortetermijngeheugen kwijt was geraakt. Alles van vóór het ongeluk stond nog op de harde schijf, maar van de gebeurtenissen daarna kon niets meer gesaved worden. Iedere dag begon ze weer van voor af aan. Zoiets.

Ik heb me, door de jaren heen, redelijk weten te handhaven. Door als freelancer te werken, door een buurvrouw te hebben die haar én mijn kinderen ´s ochtends naar school bracht en gerust zeven minuten voor de deur bleef toeteren voordat de voordeur open ging. Bovendien brengt een chaotische moeder meestal erg zelfstandige kinderen voort. Die letten zelf op wat ze moeten en wanneer. Dat zal de natuur wel zijn.

Anyroad. Er blijken Denen te zijn die daar ook last van hebben en zo ver gaan dat ze een clubje hebben opgericht. Zij willen de tijden van werk, school en kinderopvang aanpassen aan types zoals ik die zij B-mensen noemen. Klinkt erg tweederangs dat B., maar ze bedoelen het vast goed die Denen. Niet iedereen heeft een toeterende buurvrouw of werk dat hij zelf kan indelen.

Welbeschouwd zijn mensen zoals ik het beste af met een A-mens als partner. Want als jij nog hersendood ligt of zit te wezen, smeren zij boterhammen en dirigeren ze de kinderen naar school. Dat is handig. Minder handig en soms behoorlijk ongezellig is dat ze 's avonds om 10 uur al gapen of zelfs op de bank liggen te slapen. Wel weer prettig als jij 's avonds in alle rust wilt werken.
Minder, vooral voor je seksleven, is dat ze lichamelijk topfit zijn als de haan kraait. Na een stuk of wat 'rot op' sneren krijg je ze wel terug op hun eigen helft maar leuk is anders. Ik heb de ultieme combi. Een A-man die freelancet en ook om 12 uur 's middags een beschuitje met me wil eten... Ik ben een BofBiBs!