Een ware verademing tussen al dat grijs en saai in onze vaderlandse politiek. Een echte vrouw. Stevig, slim, wakker, adrem, assertief, doordacht, daadkrachtig en tóch vrouwelijk. Prachtig; een mooie Yin-energie maar met een stevige Yang voor de balans.

Precies goed om alle Jan-Peters, Hilbrands, Gerrits en Wouters een poepie te laten ruiken. Femke zal ze versteld laten staan de komende maanden. Zag u haar staan deze week toen ze Hilbrand even fijntjes de pin op de neus zette? Hem aan een kruisverhoor onderwierp? De arme man ging er bijna van stotteren. Fier en parmantig liet ze daarna de interruptiemicrofoon achter zich. Mooi. Dames, het wordt eindelijk wat met de politiek. Ik genoot ervan. Zoals ze daar, half schuin gehangen met haar decolleté naar voren, de microfoon hanteerde. Toch net even iets anders dan mevrouwen als Jeltje, Adelmund, Dijksma, Jorritsma of Terpstra.

Femke (ons meisje) doet dat heel koket. Zo was ze niet altijd. Femke was stoer en vond het gymnasium iets voor watjes. Ze haalt de Enschedese havo al spijbelend, met de hakken over de sloot. Hoewel; met booties dóór de sloot waarschijnlijk want hakken droeg ze toen nog niet. Als puber was ze dwarser dan dwars. Als ze links moet gaat ze rechts en als ze moet zitten gaat ze staan. Ze wordt zelfs van dansles afgetrapt omdat ze het belachelijk vindt dat alleen de heren de dames mogen vragen. Bravo.

Die dwarsigheid wist ze te kanaliseren en komt haar nu erg goed van pas. Halsema wilde eigenlijk naar de toneelschool. Dat mislukt. Maar het leven loopt zoals het loopt en ze bedacht toen niet dat ze nog ooit volle zalen zou trekken. Haar tweede keuze: de circusschool past niet zo in het verwachtingspatroon van Pa Halsema. Dat kunstjes doen met ballen is niets voor zijn dochter, denkt hij. Hij grijpt in en Femke belandt op de antroposofische school in Driebergen.

Daar komt ze in een warm nest terecht en legt ze de basis van haar sociale 'zijn'. Het schijnt er echt geweldig aan toe te gaan op zo'n vrije school. Zo vrij, zo los, zo open, zo … anders. Een school voor mensen die nog niet weten wat ze willen. Een zachtaardige omgeving waar je kunt filosoferen en je creativiteit mag uitleven. Femke vindt hier haar 'diepere zelf' terug. Op een goede dag verwisselt ze haar wollen sokken voor paar high heels en maakt ze de overstap naar de Amsterdamse Wallen.

Tijdens haar studie criminologie loopt ze die Wallen én de casino's af op zoek naar onderzoeksmateriaal. Dat doet ze undercover en zo leert ze - na een periode van Driebergs snoezelen - stroop smeren, hazen vangen, witte voetjes halen en zoete broodjes bakken. Allemaal erg waardevolle kwaliteiten voor het Haags toneel.

Net als ze in Marbella wil gaan Holmsen voor een historiografie van de Amsterdamse penose doet zich de kans van haar leven voor. De Wiardi Beckmanstichting, politica-leverancier voor collega-partijen, zoekt een stafmedewerker en Femke laat zich vinden. Na enkele jaren van politieke correctheid hobbelt ze over naar Groen Links.

En daar zat ze dan vorige week op de persconferentie naast de vertrekkende Paul Rosenmöller. Dé rijzende ster van Nederlands politiek toneel. Strak T-shirtje, stevig, slim, wakker, adrem, assertief, doordacht, daadkrachtig en tóch vrouwelijk. Alleen dat smoel. Dat storende, stuitende, semi-serene, schandalig smalende smoelwerk….
Terug