Foto's:
Guiba
Tekst: Ria Kerstens
Share,
Women only
Ouwe-meisjes-krentenbrood
Delen. Is dat typisch voor een vrouwen zakennetwerk? Gebeurt dat niet of minder bij 'the old boys'? Doen mannen vooral zaken tijdens het borrelen en blaten op het golfterrein? En wat delen de vrouwen van Share, 'women only' dan samen? Moet ik mij hoeden voor ontmannende vrouwen die de bijl in het aanrecht kliefden om baas in eigen winkel te worden? Nou ja, roep ik mijzelf tot de orde. Laat ik loyaal blijven aan mijn eigen soort. Ik heb straks nog altijd een fotograaf bij me die me te hulp kan schieten als ik belaagd word na het stellen van de vragen die op mijn lippen branden. Dus zet ik mijn vooroordelen in de kast en rijd op een regenachtige avond naar de Taamhoeve in Valkenswaard waar de dames een salestraining krijgen.
De
trainer is een man. Dat is dan weer jammer. Niks 'women only' dus. Die
man, Edwin Donners van Kenneth Smit, heeft geen last van rondvliegende
bijlen. Zijn presentatie wordt met interesse gevolgd en er worden vragen
gesteld. Donners typeert míj na de les als een eigenzinnig type
omdat ik, zonder boze opzet en in tegenstelling tot de rest van het gezelschap,
met mijn eigen pen schrijf in plaats van de roodwitte die hij uitdeelt.
Share werd in februari 2007 opgericht en bestaat op dit moment uit 33
ondernemende vrouwen. De meeste zijn via andere leden bij de club geïntroduceerd.
De kern van de vereniging - zo vermeldt de website- is delen, doen, bijdragen
en samenwerken. De leden hebben een betaalde baan of zijn zelfstandig
ondernemer. 'Een, in velerlei opzichten, gevarieerd gezelschap, maar allen
vrouw én ondernemend. Dat schept een bijzondere sfeer, die zowel
de zakelijke- als de aanverwante privé-aangelegenheden makkelijker
bespreekbaar maakt.'
Daar willen we meer van weten. Maar tijdens de training begin ik me lichtelijk
zorgen te maken over het niet verschijnen van een fotograaf. Als de klok
verder tikt bedenk ik dat hij maar moet gaan schieten tijdens de borrel
na afloop. Als Donners zijn bedankje rond half tien in ontvangst genomen
heeft, is er nog steeds geen fotograaf in de deuropening verschenen. Ik
bel een rondje maar krijg niemand van de Frits-redactie te pakken. Communicatiefoutje
waarschijnlijk. Dus bel ik Guiba, de fotograaf waarmee ik meestal bij
een clubke verschijn. Hij weet van niks, maar springt wel onmiddellijk
in de auto met zijn apparatuur.
In de tussentijd krijg ik nauwelijks de kans om mijn prangende vragen
te stellen want ik ben druk bezig om een groot deel van de dames te weerhouden
van vertrek. Dit is geen borrelclubke, dat wordt snel duidelijk. Na driekwartier
komt de reddende engel binnen en zet hij met zijn charmante glimlach een
aantal dames bovenop de bar. Met diezelfde glimlach én een knuppel
in zijn hand valt hij het gesprek binnen dat ik daarna met een aantal
dames aan het voeren ben. Hij gooit hem ook naar binnen: waarom alleen
vrouwen? Hij wil ook lid worden en vindt het maar een feministisch gedoe.
Vanaf dat moment hoef ik alleen nog maar te luisteren en ervaar gebiologeerd
hoe een man dit vrouwengezelschap met één opmerking op scherp
zet.
'Vrouwelijke ondernemers komen bij andere (voornamelijk mannen) netwerken
moeilijk binnen.' 'Vrouwen denken anders dan mannen en het is fijn om
eens rustig te praten met collega-ondernemers om te horen hoe zij de dingen
(thuis) regelt.' Ik haal Marijn Damen, de voorzitter, er bij. Waarom alleen
vrouwen? Want mannen en vrouwen kunnen elkaar toch versterken, steunen
en motiveren? Marijn: 'We kozen voor een dames netwerkclub omdat je dan
echt dezelfde dingen kunt delen. De meeste vrouwen hebben ook een gezin
en vaak zijn de traditionele rollen binnen het gezin toch nog sterk aanwezig.
Share is zeker geen feministisch clubje. Maar deze vrouwen ervaren bij
andere netwerkclubs toch vaak het 'ouwe jongens, krentenbroodgevoel'.
Wij proberen aan Share inhoud en zin te geven.'
Guiba: 'Dus het algemene beeld van een mannennetwerk is dat ze alleen
maar zuipen en bij vrouwen dat ze voor de inhoud gaan?'
Marijn: 'Nee, dat zou ik niet zo zwart-wit willen stellen. Maar als je
in een overwegend mannenclub een vrouwenprobleem - zoals het combineren
van het managen van een bedrijf en een gezin - wil bespreken, zul je daar
niet zo snel de antwoorden vinden die je zoekt. Wel tussen vrouwen onderling.'
Guiba: 'Dat kan toch ook als het fifty-fifty is?
Marijn: 'Veel clubs hebben een strenge ballotage. Als je niet goed ligt
of er zit al iemand uit jouw branche in, dan kun je niet aansluiten. Wij
hebben besloten om twee leden met hetzelfde beroep binnen te laten. We
zoeken elkaars business en gunnen elkaar dat ook.'
Guiba: Ik hier zie vrouwen die prima zouden functioneren in een mannennetwerk.'
Marijn: 'Jij draait het om. We hebben geen vrouwenclub uit onvrede of
gebrek maar omdat we op deze manier makkelijker met elkaar kunnen delen
wat er speelt.'
Ook enkele andere leden bemoeien zich met de discussie. Monique de Vos: 'Mannelijke ondernemers hoor je nooit aan elkaar vragen hoe de ander het regelt met het voetbal en de muziekles van de kinderen. Ik heb er waardering voor hoe andere leden hun zaken voor elkaar hebben. Daar kan ik van leren en zij van mij. Dat is het leuke. En ik ben ook alleen met een kind en merk dat nog veel mannen de overtuiging hebben dat je als vrouw wel getrouwd zult zijn en je je bedrijfJE er bij zult doen.'
Guiba
gooit een nieuwe knuppel: '45 procent van de Nederlandse vrouwen stopt
na het eerste kind met fulltime werken!'
Ellen Altenburg: 'Ik ben opgevoed in een gezin waar ik gestimuleerd werd
om te studeren en een goede baan moest zoeken. Dat deed ik ook. Het was
eerder minderwaardig om kinderen te krijgen. Toen ik studeerde zeiden
we allemaal: we gaan het anders doen dan onze ouders en dus fulltime werken!
Maar uiteindelijk kies je dan toch voor een kind, mannen kunnen nou eenmaal
niet baren. En dan krijg je een kind dat de hele dag huilt en blijk je
niets in je gereedschapskist te hebben dat je het gevoel geeft dat je
echt voor hem kunt zorgen. Dan word je onzeker, laat je als moeder alles
uit je handen vallen en ga je parttime werken. Als je gezin dan eenmaal
weer draait en je start je eigen bedrijf, is het prettig om een zakennetwerk
te hebben waarin je ook dit soort zaken met elkaar kunt delen.'
Het is 23.00 uur. De bar is - op een vijftal vrouwen na - al ruim een
half uur zo goed als leeg. Maar ik herzie - grotendeels - mijn vooroordeel.
Destijds heb ik me als alleenstaande gescheiden, moeder van twee kleine
kinderen ook jarenlang in allerlei bochten moeten wringen om privé
en werk goed geregeld te krijgen. Misschien was dat met behulp van een
clubke als Share - op vele fronten - wel gemakkelijker geweest…
