Dwars ei
Ik wil een ei leggen. Ik moet een ei leggen.
Als ik niet snel een ei leg dan………..
Ik voel me net zo'n kip waarbij het ei maar niet wil komen.
Bwok tok tok tok tok en maar heen en weer dribbelen door de ren.
Hoezo onrustig? Ik ben licht en donker, rust en onrust, vrede en oorlog. Ik wil veel geld verdienen en roem vergaren en eigenlijk alleen nog maar spiritueel bezig zijn en van de prana leven.

Ik wil oermoeder zijn en als een kloek voor mijn kinderen zorgen maar eigenlijk ook van donderdagnacht tot de zonsopgang van maandagochtend in de kroeg en op het terras rondhangen. Ik wil alles naar binnen snaaien wat ik lekker vind en toch eindelijk eens die tien kilo af vallen.
Ik wil op handen gedragen worden en me in de watten laten leggen tot voorbij mijn gouden bruiloftsfeest terwijl ik tot het einde der dagen de vrijheid wil voelen van het vrijgezellenbestaan.

Ik wil al die hebbedingen van mijn verlanglijstje vandaag aanschaffen maar ook sparen om eindelijk weer eens een lekkere verre vakantie te boeken. Ik wil. Doodmoe word ik van mezelf. Ik ben net als het voorjaarsweer; 's ochtends bewolkt, 's middags opgeklaard en tegen de avond een lekker warm avondzonnetje gevolgd door een hevige nachtelijke onweersbui.

Mijn broeierige onrustbuien probeer ik sinds kort met mijn geleende bokshandschoenen te koelen op mijn nieuwe boksbal-op-veer, om tot de conclusie te komen dat het al weer eeuwen geleden is dat ik in alle rust mediteerde. Waar ik dan vervolgens een vruchteloze poging toe onderneem.

Ik kom niet verder dan het verzoek aan de Grote Geest, mijn engel, mijn begeleiders of wie er dan ook maar luistert, om harmonie en rust in mijn leven te brengen. Een fractie van een seconde later wil ik opspringen om achter mijn computer te duiken of de rommel in mijn huis eindelijk eens op te ruimen. Waarbij al die andere gedachten weer door mijn hoofd spoken: ga ik deze vakantie met die vriendin lekker spannend naar Ibiza of rustig kamperen met de kinderen? Blijf ik freelancen of zal ik toch maar weer een vaste baan gaan zoeken?

Ik ben gewoon tijdelijk ontoerekeningsvatbaar door een excessieve dissynchronisatie van het circadiaanse ritme, zoals een vriend een verstoord bioritme wel pleegt te noemen. 'Onzin', zegt mijn buurvriendin. 'Je hebt last van voorjaarsonrust'. Voorjaarsmoeheid? Ja dat ken ik maar daar heb ik nooit last van. Voorjaarsonrust? Hmmm. Néh, dat bestaat toch helemaal niet. Ik moet gewoon -en liefst vandaag nog- mijn ei leggen.
terug