Pauly der Kinderen, directeur-eigenaar Aristo Accommodaties:
"Managen is meer dan alleen ondernemen"

Pauly der Kinderen (35), directeur-eigenaar van Aristo Accommodaties in Eindhoven, was dit jaar een van de drie genomineerde bedrijven voor de BOV-Trofee. 'Pauly heeft het bedrijf, nadat ze de leiding van haar vader overnam, stap voor stap naar haar hand gezet. Ze heeft het professioneler gemaakt en veranderd met behoud van omzet. Het resultaat is goed', aldus het commentaar van de jury. Eindhoven in Bedrijf had een gesprek met haar over ondernemen en managen, en het verschil daartussen.

Tijdens onze ontmoeting in het grote restaurant van het bedrijf, blijkt dat communiceren zeker niet de minste gave van Pauly der Kinderen is. Een eigenschap die haar, zo blijkt later in het gesprek, erg van pas komt als manager. Over haar manier van zakendoen is ze duidelijk en diezelfde opvattingen verwacht ze ook van haar tachtig medewerkers.

Je nam het bedrijf van je vader over. Lekker makkelijk. Denken andere mensen/ ondernemers, er zo over?
"Misschien speelt dat bij sommige mensen toch wel een rol. Maar ik ben het er niet mee eens. Het gemak waarmee ze dat zeggen is verkeerd. Het is vreselijk moeilijk om een zaak van je ouders over te nemen, in mijn geval mijn vader. Het bedrijf is met hem meegegroeid, niet met mij. Hij is gestopt op het punt waar ik verder moest. Hij begint een zaak, laat het bedrijf groeien zover als hij wil dat het groeit. Van mij wordt verwacht dat ik met hetzelfde gemak verder ga op het punt waar hij stopte. Ik krijg een volledige organisatie in mijn schoot geworpen en dat lijkt heel makkelijk. Maar het is een groot bedrijf en ik heb niet de kans gehad om het met mij mee te laten groeien."

Wat is je missie binnen dit bedrijf?
"Integer zijn is een van de hoogste waarden binnen dit bedrijf. Je moet elkaar altijd recht in de ogen kunnen blijven kijken en dat betekent voor mij eerlijk zaken doen, zowel in- als extern. Ik probeer niet het snelle geld na te jagen, maar lange termijn te denken. Wat ik van iedereen eis is dat ze op een eerlijke en fatsoenlijke manier met de mensen omgaan. Ook als er eens iemand boos aan de balie staat. Dat wil niet zeggen dat ze over zich heen hoeven te laten lopen, maar ze mogen zich wel bewust zijn dat de mensen die bij ons te gast zijn, hun salaris betalen."

Wat is de grootste verandering die je doorgevoerd hebt sinds je de leiding overnam?
"Ik denk vooral het sociale. Ik denk dat vrouwen meer vanuit hun gevoel werken dan mannen. Ik ben heel rationeel en kan alles goed beredeneren. Toch spreekt mijn gevoel regelmatig mee in mijn beslissingen. Dan zoek ik toch een andere manier om hetzelfde doel te bereiken, maar die uiteindelijk beter voelt. Ook als het om leveranciers gaat: ik ga niet voor een paar centen voordeel naar een ander. Dat wil niet zeggen dat ze niet voor een goede prijs moeten leveren, maar ik ga voor een langdurige relatie. Ik wil een band opbouwen, net als met mijn personeel.
Wat levert je dat op?
"Dat leveranciers weten wat ze aan ons hebben en graag zaken met ons doen. Dat je veel gemakkelijker terecht kunt op het moment dat er problemen zijn. Dat er vertrouwen is."
En bij je personeel?
"Hetzelfde. Ik laat me door mijn vestigingsmanagers goed op de hoogte houden van wat er speelt. Ook over privé-problemen. Ik zal ze niet bellen, maar als ik ze tegenkom informeer in er zeker wel naar. Op het moment dat er dan iemand uitvalt, ken je de achtergrond. Mensen hebben vaak de neiging om zich ziek te melden met griep of iets dergelijks, als er eigenlijk heel iets anders aan de hand is. Als je dat weet, kun je anticiperen.
Vrouwen geven vaak op een andere manier leiding dan mannen. Vind je dat van jezelf ook?
"Vrouwen zijn vaker beter in het coachen. Ik probeer mijn mensen hun eigen verantwoordelijkheid te laten dragen, zelf het initiatief te laten. Daar gaat de een wat gemakkelijker mee om dan de ander, maar uit de praktijk blijkt dat medewerkers hierdoor hun ideeën beter kwijt kunnen. Sommige medewerkers moet je stimuleren zodat ze dat kunnen leren. Ik ben er op de achtergrond, haak ook wel in, maar geef ze in eerste instantie alle ruimte. Dat geeft ze veel motivatie."

Je zegt dat managen iets anders is dan alleen ondernemen. Wat bedoel je daar precies mee?
Als je aan het managen bent, probeer je door middel van mensen bepaalde dingen voor elkaar te krijgen. Een ondernemer heeft een idee én de mensen nodig om het idee neer te zetten. De echte grote ondernemers, zijn vaak geen manager. Die hebben wel het instinct om te handelen en risico's aan te gaan, maar niet de capaciteit om het beste uit hun mensen te halen. Beide kwaliteiten hebben is natuurlijk het beste. Ik denk dat ik voor het grootste deel een manager ben. Ik ben er wel mee bezig hoor, want na verloop van tijd begint toch weer te kriebelen."
Heb je plannen voor nieuwe vestigingen op dit moment?
"We zijn op dit moment meer naar overnames aan het zoeken. Een klein conferentiehotel bijvoorbeeld, want wij doen nu geen overnachtingen. Dat zou een mooie uitdaging zijn."

Volgens de jury van de BOV-Trofee heb je het bedrijf, stap voor stap, naar je hand gezet. Hoe heb je die nominatie en het jurycommentaar ervaren?
"Het ging om de organisatie, niet om mij. Toch is het voor mij persoonlijk wel een schouderklopje. Ik kreeg heel veel leuke reacties. Je staat in de belangstelling, mensen die je niet kent willen ineens iets van je. Iets verkopen of zaken doen. Het leukste vond ik de trots van de medewerkers die die avond meegekomen waren. Ikzelf hoef niet zonodig in de picture te staan. Ik ben er in de loop der jaren achtergekomen dat functienamen niets zeggen over de kwaliteiten van de persoon in kwestie. Maar ik merk dat veel mensen denken dat een leuke titel je als mens ook interessant maakt. Mij doet het niet veel."

Je hebt een gezin, hoe combineer je je werk met je privé?
Ik werk officieel vier dagen per week. Ik heb goede mensen om me heen verzameld, zodat ik ook wel eens gemist kan worden. Als manager moet je niet in de valkuil stappen en denken dat je onmisbaar bent. Niet dat de zaak niet in mijn hoofd zit als ik thuis ben hoor, ik ben wel eens 's nachts wakker geworden omdat ik dacht dat ik vergeten was brood te bestellen. Maar naarmate je ouder wordt, leer je jezelf beter kennen. Je wordt iedere keer een stukje wijzer. Je moet weten wat je sterke en zwakke punten zijn en daar mee aan de slag gaan.
Leer je nog iedere dag? Ook in je werk?
"Ja, ik heb managers aangenomen waarvan ik dacht: daar kan ik nog wat van leren. Die ervaring in de branche hebben en het mij moeilijk maken. Ik durf die uitdaging wel aan. Er is niets zo erg als mensen die de hele dag ja en amen roepen. Soms is dat vervelend omdat ze mij een bepaalde kant opduwen en proberen te dwingen sneller beslissingen te nemen. Het geeft in ieder geval aan dat ze vooruit willen. Het houdt me scherp, maar de uiteindelijke beslisser ben ik. Ze zullen hun argumenten op tafel leggen, maar als mijn besluit vast staat, accepteren ze dat."
Durft de rest van het personeel dat ook?
"Nee, niet allemaal. Ik denk wel dat ik soms behoorlijk streng overkom. Misschien zelfs wel een beetje onbenaderbaar. Waarschijnlijk eerder om het feit dat ik directeur eigenaar ben, dan dat dat ook daadwerkelijk zo is."

terug